SIN TU NA DO !!!

          SA WAKAS! Matapos ang labing isang buwang pananalagi mo sa utak ko, tuluyan ka na ngang naglaho. Tinandaan ko pa ang petsa, sabi ng hypothalamus ko, Nobyembre 18, 2008 daw. Naniwala naman ako. Baka mag-away pa kami ‘pag di ako naniwala eh.

          Ayun nga, sobrang na-LSS (Last Song Syndrome) ako sa’yo. Biruin mo, halos isang taon na rin pala. Akalain mo iyon. *buntong hininga* Ang saya ko ngayon dahil hindi na gumagapang sa utak ko ang bawat letra at saliw ng tunog na iyong hatid. Hindi na rin kita hinahanap-hanap minu-minuto. Sa bawat pagbukas ko ng music player ay hindi na ikaw ang una kong pinapatugtog. Naiiwasan ko nang hindi ka pakinggan ng isang linggo. At sa tuwing maririnig naman kita ngayon ay hindi na ako ganoon ka-OA gaya ng dati. Hindi na ako napaiindak sa nakahahalina mong tugtog. Nagbago na nga ang lahat. EWAN KO BA. ANG WEIRDO KO. Hindi ko na kailangang ipaalala sa sarili ko na gusto kitang patugtugin, kusa ko nang kinalilimutan ang pag-alala sa pakikinig sa iyo. Ibig sabihin, hindi na ako adik.

          Pero huwag kang magtampo, hinding- hindi maaalis sa utak ko ang bawat salita at melodiyang minsa’y kinaadikan ko ng sobra- sobra. Wala na akong masabi. Siguro paalam na nga talaga LSS. Hindi ko alam kung paano ka tumigil sa paglangoy sa utak ko, pero salamat sa pagpapasaya mo sa akin tuwing ako’y nasasakop ng mga kulay abong ulap. Salamat sa pagtiya-tiyaga mo sa akin kahit na palagi naman akong sintunado. Basta salamat sa LAHAT— mabuti man o masama. Hindi ko na iisa- isahin kasi tamad akong magtype. Kalkalin mo na lang sa maliit kong utak kung gusto mo talagang malaman. HAKHAK!

 

Si BATOPIK ay nakatira sa ilalim ng fuchsiang ulap dahil siya ay isang bato. =D

Antidote

AKO AY MAY SAKIT, ANO’NG GAGAWIN KO?

* Kapag malabo ang mga mata, kumain ng dilaw at berdeng mga gulay.
* Kapag may sipon, uminom ng mga maaasim na pagkain.
* Kapag may ubo, uminom ng mapapait na inumin— tulad ng pinigaang oregano o kaya yung gamot na kulay pink na sooooobrang pait. =S.
* Kapag may lagnat, kumain ng Sky Flakes at uminom Royal. HAHAHAHA!

WALA NA AKONG IBANG MAIPAPAYO.
PERO NAIIBAHAN AKO SA SARILI KO.
Kasi may sakit ako tuwing umaga…

Morning sickness ang tawag ko dito kasi tuwing umaga ko lang ito nagiging sakit.
Hakhak. Paggising ko ay nahihilo ako at sumasakit ang ulo ko,
pero alam niyo ba ang tanging gamot dito…

…
…
…
…
…

…ay ang pagnood ko ng anime. Hakhak.
So, dahil morning sickness ito,
eh di ang tawag sa gamot ay morning antidote?

Pramis, kanina lang ay ang sakit ng ulo ko at medyo nahihilo ako,
tapos nung pagkaharap ko sa kompyuter at nanood ng Samurai Champloo,
POOF! Bigla na lang umayos ang pakiramdam ko.
Pwede kayang mangyari yun. Hakhak.

O di kaya… … … Pwede din namang state of mind lang yung morning sickness ko?
Eh di ibig sabihin, kapag walang morning sickness, wala ding morning antidote.
Eh di ibig sabihin…
ibig sabihin…
Ibig sabihin kalokohan lang lahat ng mga pinagsusulat ko dito?
HINDIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII !!!

Totoong antidote ko ang anime.

Rejuvenated!

HOORAAAY!
MALIGAYA si Batopik!!!

HOORAAAY!
MALIGAYA si Batopik!!!

O bakit daw, bakit daw??

KASI..
KASI..
KASI..

[*tawa muna --- HO HO HO HO !!!]

5. Umambon kahapon ng umaga. Unusual lang. Hakhak! At saka may nabasa ako sa dyip, ang sabi, “Don’t forget to remember that your pay give to driver as soon as possible before going down.”

4. Bukas mababasa ko na ulit ang peborit kong ISKRAPBUK. Hakhak! Nakakatuwa talaga. Ilang taon ko din hinintay ang pagkakataong mabasa kong muli ang aklat na ito ni Master Allan Derain. Hakhak. Alam niyo ba kung bakit isa sa mga peborit buk ko ito? Hakhak. Simple lang, kasi manipis lang siya at saka nakakaaliw. Hakhak. Puro essays pa. Wala lang. Hekhek.

3. Ako’y isang langgam, maliit na langgam. *redundant. Para hindi maging redundant, eto, Ako’y isang langgam, cute na langgam. WAHAHAHA! =P Grabe ang sipag sipag sipag sipag sipag sipag ko ngayong linggo. Hakhak. Di na nga ako halos natulog kahapon para lang tapusin yung SYSTAND project namin eh. Hakhak. Ay siyaks! Di pala namin pinasa kasi excuse kami. WAAAAH! Pero okay lang, at least natapos ko na. Ipapasa na lang. YAHUUUUUU! Sana hanggang poreber na ang kasipagan ko.

2. Kasi dahil sa Engineering Week ay nasave kami sa mga quizzes, except sa Acctg class namin. Hakhak. Ang SAYA NG ENG WEEEEEEEK! WALA NA AKONG BOSES!!! YEHEY! Ibig sabihin hindi ako makakapagsalita, ibig sabihin hindi ako makakapagrecite next week pag tinawag ako ng titser. Hakhak. YEHEY!!! AY hindi pala yehey, hindi ako makakakanta ng Hate Every Beautiful Day ng Sugarcult. SIYEMAAAAAKKS!Pero YEHEY pa rin kasi YEHEY eh. HAHAHA! ang saya ko lang talaga!

1. Naberi- gud ako ng Philippine Literature propesor ko. Hakhak. Ang saya saya talaga. Sabi pa niya impresib daw si Batopik. HAHAHA! Di ako makapaniwala. Hanggang ngayon naiimagine ko pa rin yung mukha niya habang unti- unting lumalabas sa kanyang bibig ang mga katagang naging musika sa aking pandinig. Anu daw? HAHAHA! Nakakatuwa talaga kasi isa sia sa mga peborit titser ko ngaung term. Hakhak. ANG SAYAAAA!!!

—
Gusto kong magsomersault sa ere!
WEEEE!
AKO SI BATOPIK!
Pakiramdam ko ay isa akong dagang nakawala sa isang dosenang pusang nanghahabol sa akin. HAKHAK. Ang sarap sa pakiramdam na wala na akong nararamdaman. Hakhak. Malaya na ako mula sa kulungan mo/niya/nila.
Hooray! We’re back to the disaster!
Hakhak. Hakhak.
Eksayted na ako mag November 29.