XXXxx

Parang Juan Tamad ang ambience ng bago kong layout.

Paano kaya namatay si Juan Tamad, ‘no?

Sa tuwing nagbibigay ng puna sa mga post ko ang kaibigang elyeng eccentric na si rime, eh napapansin kong palaging may XXXxx sa bandang huli ng kanyang mga comment. Nakakakaagaw- pansin lang. Nagpapauso na naman kasi ang elyen. Hindi ko lang alam ang ibig sabihin ng XXXxx…na sabi naman niya wala naman daw ibig sabihin yun. Ano naman kaya ang kaibahan kung meron o walang XXXxx sa dulo. Mga elyen nga talaga oh. Tsktsk…

Pero sa tuwing nakikita ko ang XXXxx, naiisip ko ang sementeryo. Ewan ko ba kung bakit. Basta kapag nakikita ko iyang XXXxx bigla- bigla na lang hinahatid ng mga neurons ko papuntang utak ang mga senaryo ng kamatayan. Patalim at dugo. Poot at Kalungkutan. Katahimikan.

Takot akong mamatay- hanggang ngayon. Kahit na palagi kong bukambibig ang mga salitang ’pakamatay na tayo’, syempre may mga second thoughts din ako ‘no–at kung ano man yung second thoughts na yun, akin na lang yun. Hakhak.

Bigla- bigla na lang may taong namamatay. Nakaktakot. Takot na takot pa naman ako sa multo. Noong namatay nga ang lolo ko eh hindi ko nagawang tumingin sa mukha niya dun sa loob ng kabaong dahil natatakot ako. Wala lang. Hindi natin masasabi kung kailan tayo mamamatay, bigla na lang tayong mawawala. Magugulat na lang tayo isang araw dahil nakikita na natin ang sarili nating katawang natutulog ng mahimbing. Parang pelikula lang. Astig.

Kung mamamatay man ako, gusto ko wala lang. Parang si Juan Tamad— wala lang. Pero ayaw ko naman mamatay na may negative perception sa akin ang tao [sino ba may gusto ng ganun, duh?] Yung tipong namatay sa pagkatulog o kaya namatay dahil sa pagkalimot— pagkalimot huminga.

Ayaw ko ng may makakasaksi sa pagkamatay ko. Ayaw kong madaming tao ang makakaalam sa kamatayan ko. Tama na yung pamilya ko tska close relatives en prens. Gusto ko, lahat ng pupunta sa libing ko, iiyak. Tapos lahat nakaputi— pati panti, bra, brief, ponytail, bag, sapatos, medyas at tsinelas—lahat basta puti. <—demanding. haha!] Tapos ayaw ko ng mga bulaklak, gusto ko pulang lobo…yung lumilipad. Tapos yung kandila…wag na sindihan, mainit yun. At ang death songs ko ay It Ends Tonight ng The All American Rejects, Viva La Vida ng Coldplay, at The Great Escape ng Boys Like Girls… basta yung mga peborit songs ko. Hakhak. Gusto kong sunugin ang katawan ko pag namatay na ako tapos ipapadala sa buwan. Bongga!

Naalala ko dati sa Calculus class namin, sabi ng titser ko dapat daw lagyan namin ng ‘mark’ yung final answer namin para malaman niya na yun na talaga ang final answer namin. Double sharp sign ang sa’kin.. ## —-> END na!

XXXxx