lame me..

“I’ll walk down the quieter path today and avoid all the crowds.”

 

Bowling, isa, magtigil ka!

H’wag kang makulit.

‘Pag ako nainis sa’yo, iiwan kita!

Maglalaro ako ng barilan sa TZ!

Ano? Umayos- ayos ka!

kinakabahan ako.. nababalisa.

nakakain ako ng antik na langgam na kulay kahel. nung una wala lang. di ko pinansin. pero nung nagtagal, narealize ko nakain ko pala talaga siya. nagulat talaga ako. kinabahan ako. sabi ko, ‘Siyet! bakit lasang anu… parang toxicated na ang katawan ko. hala. baka mamatay na ako.’ hala baka maging SUper Langgam ako neto!!! waaaaaaaaah! tapos narealize ko ulit na baka mabilis kumalat yung toxic acid na laman nung antik na langgam sa katawan ko. kinabahan ako. uminom ako ng tubig, yung malamig para pag sumama dun sa langgam acid [di ko lam tawag eh, langgam acid na lang] eh magfreeze yung acid para mapigilan yung kamatayan ko. siyet ulit sabi ko. nalalasahan ko pa rin yung langgam. uminom ako ng milo para maglaban yung mga acid sa katawan ko. siyet ulit. ayoko na. di ko na lang iisipin yung nakain ko. kung mamamatay ako, mamamatay talaga ako. bahala na si batman sakin.

[salamat at buhay pa ako. haha! lang kwentang post ito. natawa lang ako sa sarili ko kasi naiisip ko yang mga ganyang bagay. na kapag naiisip ko ulit eh para akong BALIW! oi hndi ako autistic ah! hehe]

Kapitan Procopio!

At simula ngayon tatawagin kitang PROCOPIO!

Ikaw na si Procopio!

Halos isang taon na kitang kilala pero hindi ko pa rin kilala ang totoong si Procopio. Alam kong hindi ka biktima ng aking guni- guni, at lalong hindi ka kasama sa listahan ng aking “imaginary friends”. Totoong may Procopio sa buhay ko. Totoong isinilang ka para maging si Procopio ko.

Nakakahiya mang aminin, pero ang sarap mong maging kaibigan, Procopio. Masarap kang kausap [sa selepono] at masaya kang kasama [sa panaginip]. Ikaw nga lang ang nagtiya-tiyagang makinig sa lahat ng mga reklamo ko sa mundo. Pati nga kababawan ko eh pinagtiyatiyagaan mo rin. Dakila ka talaga! Minsan nga iniisip ko na nagsasawa ka nang kausap ako at napipilitan ka na lang kausapin ako dahil nga magkaibigan tayo. Pero ewan ko kung bakit tuloy pa rin ang pakikipagkaibigan mo sa’kin sa kabila ng kawalang kakwentahan ko sa mundo. Tanging masasabi ko lang ay magaan ang loob ko sa’yo simula pa lang noong nakilala kita sa jeep. Kaya naman ikaw ang aking Superfriend!

Sa simple mong tindig, sa maaangas na hibla ng ‘yong mga buhok, at sa mahiyain mong ngiti, talaga nga namang ikaw si Procopio. Mabuti kang tao at ayaw na ayaw kong may nang-aapi sa’yo. Ayaw na ayaw kong nalulungkot ka. Naiinis ako sa mga taong nagtangka at magtatangka pang awayin ka. Para kasing ikaw yung tipo na gaya ko na fragile at walang force field para maipagtanggol ang sarili at iiyak na lang sa isang tabi sakaling sobrang masaktan. ‘Wag kang mag-alala, Procopio, ipagtatanggol kita sa lahat ng mananakit sa’yo!

Ika-labingdalawang buwan na ngayon. Marami na ngang araw at gabi ang lumipas. Inabot na nga talaga ng isang taon nang nakilala kita. Madami nang kwentong napagsaluhan. Lahat na rin ng sikreto naisiwalat na sa isa’t isa. At sa bawat araw na nagkakausap tayo ay lalong gumagaan ang loob ko sa’yo. kaya naman masaya akona naging kaibigan kita, ang sarap sarap mo kasing maging kaibigan. Sa tuwing malungkot kasi ako, nagkakataon namang ikaw ang nakakausap ko. Ikaw ang tagasagip sa tuwing ako’y nalulunod na sa kalungkutan. Ikaw ang nagsisilbing superhero sa tuwing ako’y nakakahon sa kadramahan ng buhay. Salamat, Procopio! Salamat at nabuhay ka… Salamat at naging magkaibigan tayo. Wala na akong nanaisin pa. Isa ka talagang Kapitan Procopio!

Pero sana mas makilala pa kita…yung tunay na si Procopio. Yung hindi lang si Procopio sa likod ng mga kwento at halakhak…kundi yung Procopio na binabati at nginingitian ni Procopia sa tuwing magkakasalubong sila sa kung saan.

Kung ako lang si Violet…

Biyernes. Inabot na ng limang araw. limang gabi. isang linggo? [hindi pa.]

Maraming lumalangoy sa isipan ko ngayon…sa sobrang dami ay hindi ko na alam kung ano sa mga ito ang una kong iisipin at pag-iisipan. Nalilito. Tama! Nalilito na ako sa bilis ng mga pangyayari. Ayaw ko ng ganito. Parang inaalisan ako ng sarili ko na magkaroon ng kalayaan- kalayaan sa pagpapahayag. Oo. SARILI ko na nga ito, hindi ko pa kakampi. Hindi kami magkaintindihan ng sarili ko. Magkaaway kami. AT hindi ko alam kung hanggang kailan ito magtatagal. Masyadong komplikado. Magulo.

Kasalanan ko ang lahat ng ito. AKO. AKO. AKO. Ako na ang Kontrabida sa sarili kong buhay. Nakakainis. Hindi ko maipagtanggol ang sarili ko. at naguguluhan na talaga ako. NAHIHIYA NA AKO SA MGA PINAGGAGAGAWA KO. Parang sa bawat kilos at salita ko ay nawro-wrong move ako. Ano ba ito, chess? Na ang rule ay touch move? Wala ba itong bawian? Wala bang ulitan? Ganito ba talaga ang buhay, medyo unfair? [o sa pananaw ko lang unfair?]

Minsan gugustuhin ko na lang maglaho. Maglaho para hindi na makita ng mundo ang lahat ng kamalian ko. Maglaho para hindi na ako mababad sa ginawa kong sariling kahihiyan. Sana katulad na lang ako ni Violet Parr ng The Incredibles. Sana may kapangyarihan din akong maprotektahan ang sarili ko sa pamamagitan ng paglalaho. Para sa tuwing nagkikita tayo ay mabilis na lang akong mawawala…para hindi mo na ako makita at tuluyan mo na akong makalimutan.

Kung ako lang si Violet… hindi na ako mahihirapan ng ganito.

Prank Texter # 1

Nakakainis talaga ang mga taong walang magawang matino. Ang dami nialng naiisp sa buhay, halata namang nantitrip lang. may isang nagteks sa aking unidentified number, eto nga ang text nia eh. Nakakainis!

“Hon, tawagan mo ako ngayon. May importante lang akong sasabihin. Last load ko na kasi ito eh… At tska paloadan mo naman ako ng 100 para ako na lang tatawag sayo. Please reply asap. Thank you.”

Oha. Sino ba namang maiinis at magugulat pag nakareceive ka ng ganyang klaseng message na alam mo sa sarili mong hindi ka pa nagkakaron ng karelasyon [panget ng term, karelasyon]. At ang kapal pa ng mukha, nanghingi pa ng 100 worth na load! susmaryosep! Nakakainis! Istorbo lang naman! Rawwwrrr!!! Sana may tax na rin sa text… hahaha! joke laaaaaaaaang! xD

At tska kabago- bago [1 year] lang ng sim card ko may mga prank texter slash ligaw texters na… hehe.. i mean, kaunti lang naman ang mga nakakaalam ng numero ko sa selepono, paano naman kayang may manloloko sa akin.. wala lang.. tska piling tao lang ang tinetext ko…tska importante lang. ayun.

Madami pa akong natanggap na ligaw na messages na nakakatawa at nakakainis.

Sa sunod ko na lang ikukwento. hehe. xD

bakit baliktad magbasa ang mga Amerikano?

habang naghahanap ako ng magandang litratong maipapalit sa aking header, bigla namang tumambad sa harapan ko ang larawang ito. Napakagaling! Hanep! Astig! Wala akong masabi… Hindi lang pala mga Pilipino ang baliktad magbasa…pati rin pala mga Kano.

ano, walkathon tayo?

masaya ako ngayon kasi umulan ng malakaaaaaass!!!

xD

batopik lalalalabbbs ulan! hehe..

tska ang goooooooood ng morning ko.

tska gooooooooood din ang afternoon ko!

hihihi…brrrr

ang weirdo ko noh?

at dahil nga umulan ng malakas, bigla namang nagsisilong ang mga pampasaherong sasakyan at hindi na bumiyahe. nako naman oo. tsktsk. pero ayos lang. masaya pa rin. xD hehehe smile smile smile. nasubukan na ba ninyong maglakad mula Magallanes hanggang SM Makati, at SM Makati hanggang Market! Market! ? hahahahahaha! masayaaaaaaaaaaaaaa!!! pero nakakapagooooooooooodddd!!! mali nga kami ng direksyon eh, pinili namin ang mas malayong daan. hahaha! may mas malapit naman… hehe.. eh nandun na kami eh… ang haba kasi ng pila sa the fort bus kaya tinuloy tuloy na namin… bakit ba kasi takot sa ulan ang mga pampasaherong mga sasakyan eh… hahaha! naka more than 10000 steps kamiiiiiii… kaming super trio [teyet, tina, fey] ahahaha! ayun laaaaaaaaang! napagod lang ako kaya ang saya ko. tska naulan. haha. ang sayaaaaaaa!!! xD pero wasak! may quiz sa chem at pubspe bukas.. hahaha! ok lang… matutulog na ako… wag nang magaraaaaaaaaaaaaaaaal!!! hooooooooooooooooooooo!!! hahaha!!!

hihihi…brrrr

good naaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaayt! =D

MONSTER KILL!

mmmaaawwwnnnster kiiiillll!

mmmaaawwwnnnster kiill…

halaaaaaaaa!

bat nagaalarm ang phone ko?

ayaw ko pang magising.

AYAW KO NA.

buried myself alive

You almost always pick the best time to drop the worst lines.
You almost made me cry again this time.
Another false alarm, red flashing lights.
Well this time I’m not going to watch myself die.

[my superkadupermegaultra favorite song: buried myself alive by the used]