Remember the 5th of November

Matapos kang magpuyat para mag-aral, hindi ka rin makaka-take ng exam kasi hindi ka nagising sa tamang oras.

late ng gising = no quiz = 0

kung kelan naintindihan na ang Gross Profit Variation Analysis, saka pa mawawalan ng saysay. Baka bukas makalimutan ko na ‘to. Wag naman sana. YAY. Sana nasa bokabularyo ng titser ko ang “special exam”. SANA lang.

###

Sylar ~ Erap

Sa math language, may congruency. Parang sina Gabriel Gray (aka Sylar) at Erap. Di na rin sila nagkakalayo.

Si Sylar, mula nang malaman niyang may special ability siya, hindi na siya nakuntento sa sarili niyang kapangyarihan. Sa sobrang hayok sa kapangyarihan, kinuha niya ang mga ekstraordinaryong kakayahan ng ibang tao. Wala lang. Gusto lang niyang maging pinakamakapangyarihan. Makasarili. Gahaman.

Ito namang si Erap, nabigyan na nga ng ilang taong umupo sa panunungkulan, ayaw pa ring magretiro. Palagi na lang siya, siya, siya. Gusto niya, siya palagi ang presidente ng Pilipinas. Hindi na siya nakuntento sa pagiging presidente niya noon. Di na siya nakuntento sa lahat ng kabulastugang ginawa niya, gusto pa ba niyang dagdagan?

Ano ba yan. Buti pa si Sylar, fictional character lang. Eh si Erap buhay na buhay. Masamang damo nga naman. Ano ba yan, Erap!

Trip to Jerusalem

Di ko maintindihan kung bakit Trip to Jerusalem ang larong nag-aagawan sa upuan.

Akala mo sa simula madami kayong pupunta sa Jerusalem, pero paunti na pala kayo nang paunti. Agawan, hanggang sa isa na lang sa inyo ang matira. Akala niyo may patutunguhan, wala naman pala. Di naman nakarating sa Jerusalem.

Yun na ba yung Trip to Jerusalem?
Exciting!

…parang Accounting.

~

SEMBREAK.

Alas dos.
Ayaw matulog.
Sira ang tornilyo.
Sira ang bisikleta,
di makaalis sa loob ng kahon.

Lilipad, Paano?
Adik ka ba?

Ikaw, adik ka ba?

Facebook, imbes na face my book.
Bad habit. Paslang!

Sembreak.
Kelan ba? Meron nga ba?

Lalayas na’ko.
-Pano na ang accountancy?
—Eh di accountancy pa rin.

Eh ayaw ko na.
—ano gusto mo, tambay?
Hindi. Pwede ba yun?
—Okay. Mag-aral ka nang mabuti.
Ayoko nga ng AC.
—DC na lang, gusto mo?
WEH?
—Sino ba’ng may pakana?
Enteng at Joey?

Anong sense?
–Eh di wala. Kelangan ba palaging may sense?

Ano’ng katapusan?
–To be continued.

HILING:
*****

TAYMPERS

Pamagat pa lang, alam na.

Taympers. Parang gustong sabihin, “Halika. Kwentuhan tayo”

Ang blog ng matandang isip-bata a.k.a. “Taympers” ang iboboto ko sa 2009 Bloggers’ Choice Award.

Taympers!

Sa mga simpleng salita at kwento, hindi ka lang nito mapapatawa. Mapapataympers ka na lang bigla at unti- unti mong maiisip: “Ay oo nga ‘no. Ang galing.” Sa mga simple niyang banat, matatanto mo ang realidad ng buhay. Natatangi. Wais. At Nakakaaliw.

Taympers!

Nakakakonek din siya sa mga tao sa paraang hindi mo inaasahan. Parang may imbisibol na linyang nag-uugnay sa kanyang blog at sa kanyang mambabasa. Cool. Hakhak!

Taympers, iboto mo na!

REALIZE.

~

happy meal

Kapag kasama ang mga kaibigan:

masaya.
makulit.
maharot.
busog-lusog.
happy meal :)

1, 2, 3

accounting:

1.
Akala mo tama, mali pala.

2.
Tatandaan ang pagkakamali;
Sana, tama na.

3.
Malapit na.
Siyaks! Ubos na ang oras.
Nawalan ng pagkakataon.

hindi ako krass ng krass ko.

Bakit kaya may pumapasok pa rin sa isang relasyon, eh malaman mo nga lang na hindi ka gusto ng krass mo, ang sakit na sa damdamin.

Paano pa kaya kung naging kayo (naging magboyfriend at girlfriend), tapos ang katapusan, hiwalayan din pala. Hindi ba mas masakit yun? Nagkaroon na kayo ng pagsasama at bonding moments, tapos maghihiwalay din pala kayo. tapos malalaman mo, kaya kayo naghiwalay kasi hindi ka na gusto ng boypren/girlpren mo. Mas masakit ba yun?

Paano pa kaya kung mag-asawa na. Halos 3/4 na ng buhay niyo alam ng kabiyak niyo; tapos bandang huli maghihiwalay din pala. Hindi ba pinakamasakit yun? Akala mo, okay. Pero di pala okay. Akala mo forever, pero pahapyaw lang pala. Nagsumpaan at naging legal na ang pag-iisang dibdib niyo, pero wala pa rin. Malalaman mo na lang, hindi ka na gusto ng asawa mo. Hindi ba masakit yun?

Malaman ko nga lang na may ibang gusto yung crush ko eh ang sakit na sa kalooban, paano pa kaya kung mag-asawa na. Eh di sobrang sakit nun.

Ewan ko ba sa kanila. Ang labo talaga ng mga tao. Tsk tsk!