[ ] Knock knock.
Who’s there?
[ ] “Aswang”
Aswang who?
[ ] We were ASWANG, Babe, for a moment in time. And it seemed everlasting that you would always be mine…
NGAK NGAK NGAK! :)
loading…
[ ] Knock knock.
Who’s there?
[ ] “Aswang”
Aswang who?
[ ] We were ASWANG, Babe, for a moment in time. And it seemed everlasting that you would always be mine…
NGAK NGAK NGAK! :)
Kanina nasa garahe lang ako. Tumatambay. Pinapag-aralan ang paligid. Hanggang sa sumaliw sa mga tenga ko ang mga batang naglalaro sa labas. Mga bata sa kalapit-bahay, malamang.
Pinag-aralan at sinundan ko ang bawat salitang lumalabas sa kanilang bibig. Hagikgikan, sigawan, daldalan. Ang liliit ng mga boses, ang kukulit.
Lalo kong tinutukan nang marinig ko ang isang batang nagsabi sa kanyang kalaro, “Hoy, Lucky Boy itawag mo sa akin, tapos Lucky Girl naman itatawag ko sa’yo”. “O sige”, sabi naman ng batang babae. Hanggang sa lalong umingay ang usapan nila, Nagsisigawan na sila—Lucky Boy pasigaw kay Lucky Girl at si Lucky Girl naman sinisigaw ang pangalang Lucky Boy. Ang sweet. HAHAHA.
Hindi ko alam kung ano ang nilalaro nila, pero nakakatawa na habang musmos at inosente pa ang pag-iisip nila, malaya sila sa mga malisya at iba pang kamunduhan. Walang paki-alam sa kung ano man ang iisipin ng iba, basta masaya sila.
—Inosente, walang muang, at hindi pa masyadong lantad sa mga makataong emosyon–handog sa atin ng ating pagkabata. Hindi pa mabigat ang lahat ng bagay sa mundo. Lahat parang wala lang. Sana kahit tumatanda na at dumadami ang responsibilidad ng isang tao, parang maging wala lang din ang lahat. Nakakapagod kasi maging matanda…
At nakakamiss tuloy maging bata.
Sa lahat ng accounting subjects, Cost Accounting lang ni-love ko. Bakit? Kasi eksayting. Matututuhan mo ang daloy ng buong production process. Ang sarap pag-aralan kung paano nagiging finished product ang isang raw material at magdadaan sa work-in-process.
Kahit hindi ko maintindihan ang ibang lessons, okay lang. Ang sarap pa rin i-imagine kung paano inallocate ng isang company yung costs nila dun sa particular product; kung paano nila namamanage yung mga raw materials para makabuo sila ng isang high end quality product, yung mga ganung bagay ba. Nakakamangha kasi. Minsan nga, out of the blue, mapapasok na lang sa usapan naming magkakaibigan ang mga tungkol sa accounting. Wala lang. Di namin namamalayan, humihinga na pala kami kasama si accounting—pero ako, cost accounting lang. Hakhak. Choosy.
Pero, generally, i will still never cease to hate accounting.
Ayokong naiisip ‘to:
Yung isang araw sasagi na lang sa isip mo
na nakakapagod na maginternet.
Isang araw, itatanong mo na lang
sa sarili mo kung ano bang saysay
ng pag-uubos ng oras mo sa virtual world.
Magsasawa ka na lang bigla.
Mawawalan ng gana.
Game over na.
~
Akala mo lang,
pero nakalimutan mo,
may 2 ka pa palang buhay na natitira.
Eto teknik mula sa kapatid kong sampung taong gulang.
Kung maglalaro ka ng MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game), lalaki man ang gender mo, gawin mong female yung character mo…para madami kang friends—–maraming magbibigay ng pera at items for free.
Nakakatawa lang. Ibig sabihin, mas strategic gamitin ang babaeng character, kasi alam mo na— mas makarisma ang ang babae. Awts.
Mom: O ano’ng balita, kumusta?
Batopik: Wala. Si Pacquiao na naman bida.
Mom: May bagyo na naman ba jan? Kumusta na pag-aaral mo?
Batopik: Wala. Oks lang…mahirap ee.
Mom: nahihirapan ka na? Kaya mo yan, anak. mag-aral ka lang ng mabuti, 2 taon ka na lang mag-sisipag sa pag-aaral. Kaya mo yan!
Batopik: Eeee.mahirap na eh. Di ko na maintindihan.
Mom: Kaya mo yan, walang nagwawagi sa umaayaw. Tignan mo si Pacquiao nanalo. Paturo ka pag di mo naiintindihan.
~
Eh nahihirapan na ako. Nakakapressure na kaya. Feeling ko di ko na kaya…pero gusto niya talaga akong maging CPA. Anu ba?! Kakayanin.
Walang nagwawagi sa umaayaw.
(goodluck)
MWF. 2:20-3:30PM
Ang bilis naman. Parang may marathon. Nakalimutan ko bang ipaalala sa iyo, dakilang propesor na ako ay isang pagong na mas mabagal pa sa pinakamabagal sa Pentium 1?
Wala akong naintindihan sa pagsosolve mo ng Sales value @ Split-off tapos based on Net realizable Value @Split-off. Ano ba? Na-stuck na ako sa theories. Tanging Output of a Joint Cost na lang ang sumasaliw sa utak ko. pati yung nakaraang lesson–hindi na ako makamove on.
Ayun nga eh, sa sobrang di makaget-over sa output ng joint process, naisip ko… dati joint product ako, at di naglaon naging by-product at scrap na lang. Tapos ngayon, ano pang aasahan eh di waste na. Latak, in short.
(Nagsusumbong sa blog)
Dying Will Flame, ang pinagkukuhaan ng enerhiya ng mga Arcobaleno. (Hitman Reborn)
‘Yung kulay berde. Yun ang kailangan ko ngayon.
Lightning (Fulmine)
~The lightning; one that harshly strikes everything.
Eh ang kaso, bughaw ata ang nasa akin eh..
Rain (Pioggia)
~The rain; one that washes away everything.
Ayun lang, memory loss ang kalaban. Tsk tsk! Kelangan magsink in lahat.
I WANT TO BE MOLLY MAHONEY
~(Mr. Magorium’s Wonder Emporium)
I WANT TO BE CHARLIE FINEMAN
~(Reign Over Me)
i want to be anyone, except me.
~
i think i am erroneously placed in my course.
*sigh